Kring van Draaiorgelvrienden

Johann Richter begon omstreeks 1840 te Gersfeld-Rhön, in de omgeving van Fulda, met het repareren en bouwen van kerkorgels om na een hele tijd langzaam over te schakelen op het bouwen van buikorgels, kleine draagbare cilinderorgels. Op den duur groeide ook het formaat van deze orgels. Na het overlijden van Johann Richter zetten zijn drie zoons onder de naam Gebrüder Richter te Düsseldorf-Derendorf het bedrijf voort. Deze drie broers waren Felix (1870-1945), Eduard (1872-1944) en Emil (1884-1964).

De heldere en pittige Richterorgels werden naar meer dan een dozijn landen verzonden. De cilinderorgels gingen in grootte van 27 tot 80 toetsen, terwijl de latere boekorgels van 56 Tonstufen (luchtgaten in het klavier) volgens de catalogus tot 96 Tonstufen gingen. Volgens Emil Richter echter werden er ook orgels met 108 Tonstufen gebouwd. Alleen de jongste der drie broers Richter had een nakomeling: zoon Felix, geboren 1922, die het bedrijf zou voortzetten.

Het lot heeft helaas anders beschikt; als dienstplichtige werd zijn vliegtuig een maand voor het einde van de tweede wereldoorlog aangeschoten waardoor het in de lucht explodeerde. Eduard Richter stierf in 1944 in de werkplaats tijdens een geallieerde luchtaanval. De fa. Richter heeft zware klappen gekregen en is tragisch geëindigd.